605.
Wołacz a pozostałe przypadki W niektórych gramatykach wołacz nie jest uznawany za przypadek, lecz za osobną formę wyrazu, niewchodzącą w skład systemu deklinacji (w konsekwencji podaje się, że w języku polskim występuje jedynie 6 przypadków)Tak podaje np. Stanisław Szober w Gramatyce języka polskiego, natomiast Hanna Dalewska-Greń w Językach słowiańskich rozróżnia dwie kategorie: przypadka i apelu.. Przyczyną takiego pojmowania wołacza przez niektórych językoznawców jest to, że forma ta w przeciwieństwie do wszystkich pozostałych przypadków nie określa związku między wyrazem w wołaczu a resztą wyrazów w zdaniu.
Wołacz, w przeciwieństwie do pozostałych przypadków, nie ma pytania. Popularna wskazówka O! jest myląca, ponieważ może sugerować formy mianownika O, samolot!, O, żaba!, zamiast poprawnego samolocie, żabo. Należy więc tę wskazówkę czytać jako bezpośredni zwrot do adresata O [...]!, np. O Boże!, O Aleksandro!.