w kwestii tego, czy w języku standardowym używać formy meczów, czy meczy.
Łacina Końcówki W poszczególnych deklinacjach dopełniacz odznacza się następującymi końcówkami:
deklinacja I deklinacja II deklinacja III deklinacja IV deklinacja V Mianownik -a -us, -um różne -us, -u -es Dopełniacz -ae -i -is -us -i
Funkcje w zdaniu W języku łacińskim najważniejszą funkcją jest wyrażenie relacji posiadania (genetivus posessivus) Może występować w funkcji przydawki dopełniaczowej: fructus arboris → owoc drzewa, a także orzecznika: domus est patris – dom jest ojca.
Inne konstrukcje dopełniaczowe: genetivus qualitatis – wyraża jakość lub cechę: vir magni ingenii → mężczyzna wielkiego talentu genetivus subiectivus (dopełniacz podmiotowy) – wyraża osobę lub rzecz, która jest wykonawcą czynności: amor matris → miłość matki (matka, która kocha) genetivus obiectivus (dopełniacz dopełnieniowy) – wyraża osobę lub rzecz, na której jest wykonywana czynność: odium hominum → nienawiść do ludzi genetivus partitivus (dopełniacz cząstkowy) – oznacza część całości, występuje przy stopniu wyższym lub najwyższym, a także zaimkach i liczebnikach: fratrum maior natu →