Wojska Judy pobiły przeważające liczebnie armie Seleucydów w otwartym polu w bitwach pod Nahal el-Haramia, Bet-Choron i Emaus. W 164 p.n.e. Juda triumfalnie wkroczył do zdobytej Jerozolimy, dokonując ponownego poświęcenia odbudowanej Świątyni Jerozolimskiej. Według podań nastąpił wówczas cud, gdyż jednodniowe zapasy oliwy do palenia w menorze, wystarczyły na dni osiemAnna Madeyska – Pilchowa Radość Chanuki. Stąd powstało święto żydowskie Chanuki. W 161 p.n.e. Juda wysłał poselstwo do Rzymu, prosząc o uznanie niepodległości Judei. Rzymianie zrobili to tym chętniej, że sami byli zagrożeni przez Seleucydów. W 160 p.n.e. Juda zginął w bitwie pod Elasą stoczonej z wojskami Demetriusza I Sotera, dowodzonymi przez Bakchidesa.
W literaturze i sztuce Dante w Boskiej komedii umieszcza duszę Judy w Niebie.
Georg Friedrich Händel w 1746 skomponował oratorium Juda Machabeusz.
Dzieje powstania Judy Machabeusza opisują Pierwsza i Druga Księga Machabejska greckiego Starego Testamentu.
Juda Machabeusz jest jednym z Dziewięciu Bohaterów.
Postać Judy Machabeusza jest eksponowana w formie posągu na fasadzie Dworu Artusa w Gdańsku. Peter Paul Rubens namalował w 1634-1636 obraz Tryumf Judy Machabeusza (Musée d'Arts de Nantes).
Przypisy
Linki zewnętrzne
Catholic Encyclopedia
Kategoria:Hasmoneusze Kategoria:Starożytni Żydzi Kategoria:Zmarli w 160 p.n.e.