Obniżenie Mieroszowskie – obniżenie w Sudetach Środkowych, położone w Obniżeniu Ścinawki.

Lokalizacja Obniżenie Mieroszowskie to śródgórskie obniżenie (480–550 m n.p.m.) położone całkowicie na terenie Polski, obejmujące dolinę górnego biegu Ścinawki. Stanowi z miastem Mieroszów górną część Obniżenia Ścinawki. Od północno-wschodniej strony obniżenie ograniczają Góry Suche (czes. Javoří hory), od północy Pasmo Lesistej, a od południowo-zachodniej Mieroszowskie Ściany (Mirošovské stěny) i Broumowskie Ściany (Broumovské stěny). Na południu i południowym wschodzie łączy się z Kotliną Broumowską.

Opis Jest to kotlina śródgórska powstała na wychodniach łowcowych i piaskowcowych, skał górnopermskich (cechsztyńskich), a także dolnotriasowych niecki środkowosudeckiej.

Krajobraz Krajobraz kotliny jest wyżynny, najwyższe wzniesienia nie przekraczają 600 m n.p.m. Cały obszar jest pagórkowaty, pofałdowany, łagodnie poprzecinany korytami potoków. Poza nielicznymi wzniesieniami jest słabo porośnięty lasem. Jest to teren średnio zaludniony, większość obszaru zajmują pola uprawne i łąki. Krajobraz jest przeobrażony, ale zurbanizowany w nieznacznym stopniu.

Gleby Przeważają gleby gliniaste i piaszczysto-gliniaste.