Natomiast wchłanianie uwolnionej wcześniej i rozpuszczonej substancji leczniczej, określa dostępność biologiczna.
Uwalnianie substancji czynnej Badania dostępności farmaceutycznej maści polegają na ocenie zdolności dyfuzji substancji leczniczej z podłoża, do wody lub odpowiedniego roztworu (płynu akceptorowego), przez membranę.
Na dostępność farmaceutyczną maści wpływają: rodzaj podłoża. W warunkach badania (in vitro) substancje czynne uwalniają się lepiej z podłoży hydrofilnych, natomiast w warunkach naturalnych (in vivo) bardziej dostępne farmaceutycznie i biologicznie okazują się często maści na podłożach lipofilnych. Nie ma jednak prostej korelacji między rodzajem podłoża a stopniem i szybkością uwalniania leku. rozpuszczalność substancji leczniczej w podłożu i w płynie akceptorowym współczynnik podziału podłoże–płyn akceptorowy substancji leczniczej stopień rozdrobnienia substancji leczniczej – im większy, tym szybsze uwalnianie lepkość podłoża zastosowane substancje pomocnicze – na przykład związki powierzchniowo czynne zwiększają i przyśpieszają uwalnianie przenikalność substancji leczniczej przez błony biologiczne