4TP (oznaczenie fabryczne PZInż 140) – prototyp polskiego lekkiego czołgu rozpoznawczego z okresu sprzed II wojny światowej.
Należał do rodziny nowoczesnych pojazdów gąsienicowych, skonstruowanych w całości w Polsce pod koniec lat trzydziestych przez inż. Edwarda Habicha. Ten czołg miał szansę wejść na uzbrojenie wojsk pancernych Wojska Polskiego, w miejsce używanych dotąd tankietek TK/TKS.
Historia Inżynier E. Habich, kierownik oddziału Biura Studiów PZInż., opracował w 1936 r. projekt lekkiego czołgu rozpoznawczego o ciężarze 4 ton, nazywanego 4TP (PZInż 140). Projekt bazował – podobnie jak polskie tankietki i czołg 7 TP – na pierwowzorze firmy Vickers, tzw. czołgu patrolowym. Równolegle z czołgiem 4TP, bazując na tym samym pierwowzorzeRajmund Szubański, "Polska Broń Pancerna 1939". Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1982, wykonano również jeden egzemplarz doświadczalny czołgu pływającego (PZInż 130), w którym w celu zmniejszenia ciężaru zastosowano żeberkowe koła nośne i specjalne gąsienice.