Nie były to języki wyuczone, ale języki potwierdzające, że na apostołów zstąpił Duch Święty. Biblia w Nowym Testamencie używa określeń: zadatek, pieczęć Ducha Świętego, rękojmia dziedzictwa naszego. Odtąd apostołowie rozpoczęli głoszenie Ewangelii na całym świecie w mocy Bożej, a nie w mądrości ludzkiej. Dodatkowo Jezus przyrzekł, że w chwili prześladowań Duch pomoże stawić czoła wrogom (por. Mt 10, 19-20). W dwunastym rozdziale Ewangelii Mateusza Jezus napomina, że każdy grzech i bluźnierstwo będą odpuszczone ludziom, ale bluźnierstwo przeciwko Duchowi (twierdzenie, że jest demonem) nie będzie odpuszczone (Mt 12.31).

„Idźcie więc i czyńcie uczniami wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” (Mt 28, 19)

Podkreślić należy pewną egzegetyczną trudność w tym, że w żadnym tekście Pisma nie znajdujemy dialogu Ducha Świętego z Synem lub OjcemNowy komentarz biblijny – Ewangelia według świętego Jana, Edycja św. Pawła, 2010 cz. 2, s. 142.. Nigdzie też Pismo wprost nie mówi, że Duch Święty jest BogiemPoczątki Teologii Kościoła, Henryk Pietras SJ, WAM 2000, s. 266.Bóg zbawienia – początki dogmatu, Bernard Sesboue SJ tom 1, Wydawnictwo M, 1999, s. 241..