Płaty konstrukcji dwudźwigarowej, proste, trzyczęściowe. Po każdej stronie płaty były usztywnione czterema parami rozpórek (w tym dwoma po obu stronach silnika) i drutami. Skrzydła obu płatów miały jednakową cięciwę (2,2 m) i wznios (6°). Górny płat miał rozpiętość 22,8 m, dolny – 16,1 lub 16,2 m. Oba płaty zaopatrzone były w lotki, które mogły być wychylone razem w dół, działając jak hamulce aerodynamiczne lub klapy (zrezygnowano z tej możliwości w samolotach seryjnych). Skrzydła były składane do tyłu dla ułatwienia hangarowania. Podwozie klasyczne, stałe, składające się z dwóch dwukołowych zespołów pod każdym z silników i płozy ogonowej. Koła z oponami pneumatycznymi miały rozmiar 900 × 200 mm.
Samolot napędzany był dwoma silnikami rzędowymi, chłodzonymi cieczą, w układzie V12, Rolls-Royce Falcon II o mocy 250 KM każdy lub Falcon III po 270 KM w przypadku 15 ostatnich samolotów. Silniki mocowane były na zastrzałach pomiędzy płatami. Napędzały one drewniane, czterołopatowe śmigła ciągnące. Chłodnice cieczy zamocowane były przed silnikami. Zapas paliwa wynosił ok. 980 litrów (215,5 galonów), w przednim i tylnym zbiorniku.