Starr zagrał na gitarze elektrycznej. We wrześniu tego samego roku, ukazał się album studyjny Dirt. Starr, podobnie jak i Staley, zmagał się z pogłębiającym uzależnieniem od heroiny. Wziął udział w części trasy Down in Your Hole Tour, promującej wydawnictwo. W styczniu 1993, koncertował wraz z zespołem w ramach festiwalu Hollywood Rock w Brazylii. Po występie w Rio de Janeiro 22 stycznia, muzyk o mało nie doprowadził do przedawkowania, tracąc przytomność na 11 minut. Natychmiastową reakcją wykazał się Staley, który widząc poważne zagrożenie życia, cucił kolegę zimnym prysznicem w pokoju hotelowym. Przed rozpoczęciem europejskiej części trasy, Starr opuścił zespół. Został zastąpiony przez Mike’a Ineza, współpracującego z Ozzym Osbourne’em. W tym samym roku, dołączył on do grupy Sun Red Sun, którą tworzyli gitarzysta Al B. Romano, były wokalista Black Sabbath, Ray Gillen oraz perkusista Bobby Rondinelli, współpracujący z grupami Black Sabbath, Blue Öyster Cult oraz Rainbow. Debiutancki album został zrealizowany w Electric Lady Studios w Nowym Jorku. W tym samym roku, Starr opuścił zespół, a jego miejsce zajął John Monte. Album zatytułowany Sun Red Sun ukazał się ostatecznie w 1995. W 1994 Starr udał się na leczenie odwykowe, na którym przebywał także ówczesny wokalista Stone Temple Pilots, Scott Weiland.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Mike Starr · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.