Nie oddawałem się rozpuście ani samogwałtowi... Zobacz też 42 zaprzeczenia bogini Maat.
Pochodzenie nazwy Nazwa Księga umarłych została wprowadzona przez niemieckiego archeologa Karla Richarda Lepsiusa, który jako pierwszy opublikował wybrane teksty z Księgi umarłych w 1842 r. Starożytni Egipcjanie określali ją mianem Księga wyjścia w ciągu dnia.
Współczesność Egzemplarze Księgi umarłych znajdują się obecnie w wielu muzeach na świecie. Przeważająca ich liczba została odkryta w I połowie XIX wieku przez przypadkowych poszukiwaczy, których nie interesowało, skąd pochodziły, w związku z czym okoliczności, w jakich zostały odkryte, w większości przypadków nie znamy.
Polski przekład Tekst Księgi umarłych ze wstępem i opracowaniem zamieścił Mirosław Barwik w swej książce pt. Księga wychodzenia za dnia. Tajemnice egipskiej Księgi umarłych, PIW, Warszawa 2009.
Zobacz też Księga Bram Tybetańska Księga Umarłych
Bibliografia
Jadwiga Lipińska, Marek Marciniak Mitologia Starożytnego Egiptu, Oficyna Wydawnicza Auriga, Warszawa 2006, , s.