Są proste lub słabo zgięte, na przekroju są okrągławe (podobne do owoców kminku, ale bez zapachu i smaku).
Biologia Rozwój Bylina, geofit i hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do lipca, kwiaty przedprątne, owadopylne. Silnie rozmnaża się wegetatywnie za pomocą kłączy. Fitochemia Do znaczących związków czynnych występujących we wszystkich organach podagrycznika należą poliacetyleny: falkarinol, falkarindiol, falkarinon i falkarinolon. Roślina zawiera olejek eteryczny tworzony głównie przez mono- i seskwiterpeny, przy czym ich kompozycje są mocno zmienne w różnych badaniach. Do dominujących związków najczęściej należą: α-pinen i β-pinen, octan etylu, mircen, α-tujon, limonen, γ-terpinen. W podagryczniku obecne są także związki fenolowe z grupy kumaryn, kwasów fenolowych i flawonoidów. W korzeniach stwierdzono m.in. kwas kawowy i chlorogenowy, a w zielu glikozydy flawonolowe, pochodne kwercetyny (hiperozyd i izokwercytrynę) oraz kemferolu (trifolinę), węglowodany (glukoza, fruktoza, umbeliferoza), kwas palmitynowy, β-sitosterol, chlorofile, karotenoidy i składniki mineralne. Zróżnicowanie i zasoby makro i mikroskładników określane są jako znaczące – w 100 g rośliny występuje 16,6 mg żelaza, 1,99 mg miedzi, 2,13 mg manganu, 1,68 mg tytanu i 3,9 mg boru.