Przez stulecia Hakata przeszła ogromne zmiany, ale zachowała swoje tradycje (w tym rzemiosła np.: tkactwa, wytwarzania lalek), które zostały przedstawione w tym muzeum z różnych perspektyw, głównie z lat od 1868 do 1926; Miejskie Muzeum Sztuki Kitakiusiu (Kitakyūshū-shiritsu Bijutsukan) – otwarte w 1974 r. prezentuje dzieła zachodnich i japońskich artystów. Obecnie w muzeum znajduje się około 6800 dzieł. Jako pierwsze w Japonii wprowadziło system polegający na praktyce opisywania dzieł zwiedzającym przez wolontariuszy i działań mających na celu dalszą edukację artystyczną.
Tradycyjne rzemiosła Region zajmowany obecnie przez prefekturę Fukuoka słynie z wielu tradycyjnych rzemiosł. Najsłynniejszych jest siedem: Hakata-ori – rodzaj tkaniny, która wywodzi się z technologii przywiezionej do Hakaty z Chin dynastii Song (960–1279) w 1241 roku. Często używana do wytwarzania tradycyjnych japońskich ubrań, w tym pasów obi wiążących kimona, a także pasów yukat noszonych przez wyższej rangi zapaśników sumō; Hakata-ningyō – wypalane, gliniane lalki biskwitowe, mające swoje początki w 1601 roku. Były one wykonywane przez rzemieślników zebranych przez daimyō klanu Chikuzen Fukuoka.