Ma sieć naczyń limfatycznych, zbudowanych z komórek parenchymy, w postaci trzech kanałów przylegających do dwugałęzistego jelita.
Układ nerwowy jest zbudowany z dwóch zwojów mózgowych połączonych spoidłem, od których odchodzą parzyste pnie nerwowe, położone są po bokach ciała.
Zwierzęta te są obojnakami. Każdy osobnik posiada jądra (prawie okrągłe, płatowate, za przyssawką brzuszną), nasieniowody, jajnik (kulisty, za jądrami), jajowody, gruczoły żółtnikowe, przewody żółtkowe, macicę (nierozgałęzioną, tworzącą sploty). Macica większa, w stosunku do rozmiaru ciała, niż u pozostałych przywr wewnętrznych, nieduże żółtniki umiejscowione w połowie długości ciała po bokach.
Cykl życiowy Żywiciel pośredni – ślimak lądowy Wektor – mrówki Żywiciel ostateczny – przeżuwacze
Ślimak zaraża się, zjadając jaja zawierające miracidium. W jego jelicie larwa wykluwa się i wędruje do wątrobotrzustki, gdzie przekształca się w sporocystę. Sporocysta rozmnaża się partenogenetycznie, dając kolejne pokolenie sporocyst, a potem cerkarie. Cerkarie dostają się do jamy płaszczowej ślimaka (z rodzajów: Cionella w Ameryce Północnej, Helicella i Zebrina w Europie), a następnie są usuwane z jego organizmu ze śluzem. Są zjadane razem z roślinami, na których się osadzą, przez mrówki (Formica fusca, F. gagates, F. rufibarbis).