Inna metoda polega na tym, że osoba badająca umieszcza 1, 2 lub 5 palców w każdym z kwadrantów i w centrum pola widzenia pacjenta z zasłoniętym jednym okiem. Jeśli pacjent jest w stanie podać poprawna liczbę palców określa się to pełna zdolnością liczenia palców (ang. full to finger counting, FTFC). Plamka ślepa może być łatwo wykryta poprzez podobną metodę, opartą na przesuwaniu niewielkiego obiektu pomiędzy pacjentem a osobą badającą.
Ubytki pola widzenia Ubytki w polu widzenia mogą wystąpić w następstwie chorób i zaburzeń funkcjonowania oka, nerwu wzrokowego lub mózgu. Klasycznie wyróżnia się cztery podstawowe typy ubytków pola widzenia:
horyzontalne uszkodzenie pola – utrata widzenia powyżej lub poniżej osi poziomej (przeważnie spowodowane zaburzeniami w budowie lub funkcjonowaniu oka) hemianopia heteronomiczna – utrata widzenia w obu bocznych lub obu nosowych połowach pola widzenia hemianopia homonimiczna – utrata widzenia w obu lewych lub obu prawych połowach pola widzenia (przeważnie spowodowana zaburzeniami w nerwach znajdujących się za skrzyżowaniem wzrokowym) mroczek centralny – ubytek w centralnej części pola widzenia.
Rożne zaburzenia neurologiczne powodują charakterystyczne typy ubytków pola widzenia, takie jak hemianopia lub kwadrantanopia.