thumb|240px|Grób Henryka Hunki na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu Henryk Hunko (ur. 25 czerwca 1924 w Warszawie, zm. 12 lipca 1985 we Wrocławiu) – polski aktor.
Życiorys Brał udział w powstaniu warszawskim, po którym został zesłany na wyspę Sylt.
Zadebiutował 5 listopada 1949 r. w roli Wani w spektaklu „Młodość zwycięża” Aleksandra Afinogenowa w reż. Zygmunta Bończy-Tomaszewskiego na scenie Teatru Dramatycznego w Świdnicy. W 1950 r. zdał aktorski egzamin eksternistyczny. W latach 1949–1951 występował w Teatrze Miejskim w Świdnicy, później w teatrach wrocławskich: Teatrze Dramatycznym (1952–1959) i Teatrze Rozmaitości (1961-1972, od 1967 r. pod nazwą Teatr Współczesny). Od 1972 r. występował wyłącznie w filmach.
Filmografia 1956 Cień – NSZ-owiec „Batory” 1957 Ewa chce spać – złodziej 1958 Krzyż Walecznych – porucznik (nowela Pies) 1959 Lotna – ułan 1960 Walet pikowy – złodziej 1961 Ogniomistrz Kaleń – Piorun, członek oddziału Żubryda 1963 Skąpani w ogniu – bandyta 1963 Ranny w lesie – partyzant 1964 Barwy walki – ranny partyzant 1964 Giuseppe w Warszawie - pasażer w pociągu 1964 Rękopis znaleziony w Saragossie – chłop 1968 Lalka – reporter 1968 Stawka większa niż życie (serial telewizyjny) – porucznik Schlosser (odc.