Rodzaje insulinoterapii Insulinoterapia konwencjonalna Leczenie insuliną polegające na jedno- lub częściej dwukrotnym wstrzyknięciu insuliny w ciągu doby. Stosuje się insulinę o przedłużonym okresie działania, podając ją 1 raz w godzinach wieczornych lub rannych (2/3 dobowej dawki) i wieczornych (1/3 dawki). Ten sposób insulinoterapii wymaga zachowania stałych godzin spożywania posiłków, ale pomimo tego i tak nie zapobiega poposiłkowym wzrostom stężenia glukozy. Może być stosowany u osób starszych i osób o zapotrzebowaniu dobowym na insulinę poniżej 40 jednostek.
Insulinoterapia intensywna Polega na wielokrotnym stosowaniu wstrzyknięć podskórnych insuliny lub analogów insuliny celem zapewnienia występowania jak najczęściej prawidłowych wartości glikemii (tzw. normoglikemia) lub prawie prawidłowych jej wartości (okołonormoglikemia). Schemat tej insulinoterapii wygląda następująco: insulina podstawowa (tzw. basal, do zapewnienia podstawowego zapotrzebowania na insulinę) – insulina o przedłużonym działaniu, podawana w godzinach wieczornych, zwykle w ilości 25–40% dobowego zapotrzebowania na insulinę; insulina o krótkim okresie działania (lub analog insuliny) podawana przed głównymi posiłkami i zależna od wyliczonych przez pacjenta tzw.