Hardekanut (ang. Harthacanute, także Hardicanute, Hardecanute, duń. Hardeknud), Knut Surowy, (ur. 1018, zm. 8 czerwca 1042 w Lambeth) – król Anglii i Danii, syn Knuta Wielkiego i jego żony Emmy, córki Ryszarda I Nieustraszonego, księcia Normandii.
Życiorys Urodził się w Anglii, ale wcześnie został wysłany do Danii, gdzie został wyznaczony spadkobiercą ojca. W 1026 roku jego opiekun, jarl Ulf, ogłosił go królem, jednak Hardekanut nie sprawował realnej władzy do 1035 roku, kiedy to po śmierci ojca został królem Danii. Niedługo później zbuntowała się Norwegia. Jej nowy król, Magnus I Dobry, sprzymierzył się ze szwedzkim monarchą, Anundem Jakubem i wspólnymi siłami zaatakowali Danię. Hardekanutowi udało się odeprzeć ten najazd. W latach 1038 i 1039 zawarł on dwa układy z Magnusem, w których obaj królowie stanowili, że po bezpotomnej śmierci jednego z nich, drugi dziedziczy jego królestwo.