Załoga w tym czasie wynosiła około 2800 pracowników.
Z braku własnych konstrukcji, fabryka współpracowała początkowo z austriacką firmą Wienner Neustadt (dawniej G. Sigl) z Wiednia. Początkowo w fabryce montowano z austriackich części parowozy serii 270, oznaczonej w Polsce jako Tr12. Pierwszy parowóz wyprodukowany w całości w kraju został zbudowany w marcu 1924B. Pokropiński, Parowozy..., s. 10–11.. Ogółem zbudowano 60 lokomotyw Tr12. Od 1927 wyprodukowano 267 parowozów serii Ty23. Były to jedyne parowozy normalnotorowe spółki zbudowane dla PKP. W sumie „Parowóz” zbudował 267 egzemplarzy Ty23, 60 egzemplarzy Tr21, oraz 60 egzemplarzy Tr12Lokomotywy: Polskie Konstrukcje, Wydawnictwo SBM, s. 5.
Oprócz parowozów normalnotorowych, fabryka budowała małe serie parowozów wąskotorowych, opracowanych przez własne biuro konstrukcyjne w kilku odmianach. Przede wszystkim, w 1929 zaprojektowano i zbudowano dla PKP udaną serię 21 wąskotorowych parowozów Wp29 (która stała się podstawą dla najliczniejszej powojennej serii Px48). Parowozy wąskotorowe budowano także na eksport do ZSRR – w 1932 6 tendrzaków, a w 1933 wspólnie z Fablokiem, 19 parowozów typu UniaBogdan Pokropiński, Polskie parowozy eksportowe, Warszawa, 1993, s. 35–37..