W Wimbledonie dwukrotnie docierała do finału w grze pojedynczej, ale w 1931 przegrała niemiecki finał z Cilly Aussem, a w 1936 uległa 2:6, 6:4, 5:7 Helen Jacobs. W 1935 przegrała wimbledoński finał debla (w parze z Mathieu) do Elizabeth Ryan i Fredy James. Jedyny triumf na kortach Wimbledonu odniosła w grze mieszanej w 1933, partnerując rodakowi Gottfriedowi von Crammowi. Trzy lata wcześniej w finale miksta z Danielem Prennem uległa Jackowi Crawfordowi i Elizabeth Ryan.
W 1935 wygrała prestiżowe międzynarodowe mistrzostwa Włoch w Rzymie. Miała już wówczas obywatelstwo duńskie, które przyjęła po wyjściu za mąż za Svenda Sperlinga w 1933, zatrudnionego w firmie produkującej sprzęt tenisowy. W Danii przeżyła II wojnę światową. Startowała w turniejach także w okresie powojennym, ale już nie odnosząc poprzednich sukcesów.