Został odnowiony w XIX w., a pierwotną formę uzyskał dopiero podczas ostatnich prac konserwatorskich.

Na ścianie południowej sali głównej w inskrypcji fundacyjnej, która się znajduje poniżej tekstu modlitwy Berich szeme demare znajduje się chronogram 426, czyli rok około 1665-1666. Na pozostałych ścianach najstarsza inskrypcja pochodzi z XVII wieku, pozostałe w większości z XVIII w. Wszystkie duże tablice o niemal jednakowej wielkości, proporcjach i podobnej kompozycji, rozmieszczone są na tej samej wysokości i w określonym, niemal symetrycznym układzie, na które wpływ miało położenie okien.

Inskrypcje w obramieniach flankują kolumny oplecione wicią roślinną, na których wsparty jest tympanon, w którego środku znajduje się incipit zwieńczony koroną. Przyczółek ozdobiony jest akroteriami w postaci wazy z bukietem oraz roślinnymi wolutami. Wolne pola wypełniają różne ornamenty roślinne. W kilku przypadkach po bokach inskrypcji, zamiast kolumn, umieszczano również roślinny motyw kandelabrowy. Na niektórych widoczny jest motyw zwierzęcy w postaci ptaków czy pary lwów.