Spencer William Gore (ur. 10 marca 1850 w Londynie, zm. 19 kwietnia 1906 w Ramsgate) – brytyjski tenisista, pierwszy zwycięzca Wimbledonu.
Nie był spokrewniony z późniejszym trzykrotnym mistrzem Wimbledonu, Arthurem Gorem.
Kariera tenisowa Spencer Gore początkowo był graczem w rackets, z którego czerpał charakterystyczne dla swej gry uderzenia. Dysponował skutecznym serwisem i jako jeden z pierwszych tenisistów dążył do kończenia akcji wolejami, co stanowiło zaskoczenie dla rywali. Podobnemu stylowi gry sprzyjała odmienna od współczesnej wysokość siatki (około półtora metra z boku).
Dnia 19 lipca 1877 roku został pierwszym mistrzem Wimbledonu, pokonując w finale Williama Marshalla. Wygrał decydujący mecz 6:1, 6:2, 6:4, demonstrując ofensywny styl gry. Za wygrany mecz otrzymał główną nagrodę w wysokości 12 gwinei (ok. 50 zł). Rok później, zgodnie z regulaminem, jego występ został ograniczony do tzw. challenge round, czyli meczu w obronie tytułu z przeciwnikiem wyłonionym w turnieju pretendentów (all comers).