Inicjatywę budowy cerkwi w Łodzi podjęli ponownie miejscowi przedsiębiorcy, sami niebędący wyznawcami prawosławia. 6 kwietnia 1879 zawiązany został komitet budowy cerkwi, do którego weszli najwięksi łódzcy fabrykanci: Karol Scheibler, Juliusz Heinzel, Józef Paszkiewicz, Edward Herbst, Ludwik Meyer, Symon Heiman jr., Izrael Poznański, A. Tumski, Aleksander Chudziński i Karol Strenge, a także prezydent miasta Walerian Makowiecki. Z inicjatywy komitetu świątynia miała upamiętniać postać i uratowanie cara Aleksandra II z zamachu na jego życie dokonanego cztery dni wcześniej przez Aleksandra Sołowjowa przed Pałacem Zimowym. Fabrykanci mieli nadzieję, że wzniesienie obiektu sakralnego upamiętniającego takie wydarzenie pomoże im uzyskać poparcie władz dla ich własnych projektów inwestycyjnych i handlowych. Liczyli w szczególności na przeniesienie do Łodzi stolicy guberni piotrkowskiej i uzyskanie nowych kontraktów. Komitet wybrał na patrona budowanej cerkwi św. Aleksandra Newskiego – patrona Aleksandra II. Karol Scheibler przewodniczył komitetowi do śmierci w 1881, później na jego czele stanął Iwan Kachanow. W marcu 1880 projekt Majewskiego został zatwierdzony do realizacji. Już w trakcie prac do komitetu budowy dołączyli Herman Konstadt, Reinhold Finster i Ludwik Grohman, a także nowy prezydent Łodzi Władysław PieńkowskiJ.