Warstwy rogówki Rogówka składa się z pięciu warstw. W kolejności od przodu ku tyłowi są to: Nabłonek przedni rogówki (łac. epithelium anterius corneae) – składa się z 5–6 warstw nabłonka wielowarstwowego płaskiego nierogowaciejącego, nawilżanego przez łzy. Komórki tego nabłonka szybko się dzielą i łatwo regenerują. Pozostaje w łączności z nabłonkiem spojówki. Obecne są tu liczne zakończenia nerwowe (nocyreceptory). Blaszka graniczna przednia (łac. lamina limitans anterior corneae), inaczej błona Bowmana – złożona z nieregularnie rozmieszczonych włókien kolagenu, grubość 8–14 mikrometrów. Dobrze wykształcona m.in. u ludzi, bydła, a słabo u świń i koni. Istota właściwa rogówki (łac. substantia propria corneae). Jest najgrubszą warstwą rogówki. Buduje ją tkanka łączna włóknista, a między warstwami włókien obecne są korneocyty i leukocyty. Brak w niej naczyń krwionośnych. Blaszka graniczna tylna (łac. lamina limitans posterior corneae), inaczej błona Descemeta – jej urazy są odwracalne. Ma zdolność do odkształcania się, jest odporna na urazy mechaniczne i ulega regeneracji"Kompendium histologii" Tadeusz Cichocki. Budujący ją kolagen tworzy charakterystyczne układy sześciokątne zbudowane z węzłów i odcinków międzywęzłowych. Nabłonek tylny rogówki (łac.