Trenowana przez Brytyjczyka Johna Lloyda, poza wymienionymi wyżej miała na koncie zwycięstwa m.in. nad Wendy Turnbull, Claudią Kohde-Kilsch, Sylvią Haniką, Janą Novotną, Barbarą i Kathy Jordan, Ziną Garrison. Nie udało się jej natomiast nigdy pokonać dwóch wybitnych rywalek – Navrátilovej i Evert. W latach 1981–1992 reprezentowała kraj w Pucharze Federacji i miała m.in. udział w zwycięstwie nad USA w 1988 (pokonała wówczas Lori McNeil), kiedy Szwecja awansowała do ćwierćfinału rozgrywek. Swój ostatni reprezentacyjny mecz w 1992 przegrała z Polką Katarzyną Nowak 6:7, 7:6, 3:6, co stanowiło niespodziankę nie tylko ze względu na różnicę w rankingu, ale i poprzedni pojedynek tych tenisistek – w 1991 w Oslo Lindqvist wygrała bez straty gema.
Barw narodowych broniła także na dwóch imprezach igrzysk olimpijskich. W Seulu (1988) doszła do III rundy (pokonała m.in. Nathalie Tauziat, uległa Manueli Maleewej), cztery lata później w Barcelonie odpadła już w I rundzie z Meksykanką Angélicą Gavaldón.