W latach 1972–1973 wraz ze zniesieniem gromad, nowymi liniami połączono Legnicę ze wszystkimi ościennymi, nowo utworzonymi gminami (Miłkowice, Krotoszyce, Kunice, Legnickie Pole).
Administracja terenowa i partyjna powierzyły MPK, przemianowanemu na Międzypowiatowe Przedsiębiorstwo Komunikacyjne, transport miejski i regionalny w obrębie wznoszonego od 1962 roku Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego. 1 kwietnia 1973 r. uruchomiono połączenia z Legnicy do Lubina i Polkowic. Numerowane linie obsługiwano czerwonymi autobusami miejskimi.
W ramach reformy administracyjnej w czerwcu 1975 roku utworzono województwo legnickie. Międzypowiatowe Przedsiębiorstwo Komunikacyjne zostało przemianowane na Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Legnicy.
Struktura organizacyjna Przedsiębiorstwo składało się z trzech zakładów: centrali w Legnicy, oddziału techniczno-eksploatacyjnego w Lubinie, oddziału techniczno-eksploatacyjnego w Głogowie.
W dyspozycji przedsiębiorstwa w latach 1980–1995 był ośrodek wypoczynku świątecznego w Rokitkach.
Połączenia Numeracja linii WPK była usystematyzowana. Numery z serii „czterdziestek” były przypisane trasom przebiegającym przez Lubin, a z serii „pięćdziesiątek” – przez Głogów.