Filip wycofał się z kilkoma konnymi na wzgórze i widząc klęskę na obu skrzydłach, wraz z garstką macedońskich i trackich jeźdźców opuścił pole bitwy.
Łącznie zginęło w niej około 8 tysięcy Macedończyków, a 5 tysięcy królewskich żołnierzy dostało się do niewoli. Po stronie rzymskiej poległo ok. 700 żołnierzy.
Następstwa Bitwa pod Kynoskefalaj była obok przegranej pod Pydną z Rzymianami największą klęską macedońskiej falangi w historii antycznych wojen. Wraz z bitwą pod Pydną oraz katastrofą armii Seleucydów w bitwie z Rzymianami pod Magnezją udowodniła przewagę legionu nad falangą, obnażając jej niedoskonałości - wrażliwość na ataki z flanki i od tyłu oraz trudność w utrzymaniu jej szyku w terenie nierównym. Liczne kraje basenu Morza Śródziemnego, stosujące dotąd falangę (uznawaną powszechnie od czasów podbojów Aleksandra za najlepszy szyk bojowy wojsk pieszych) zaczęły odtąd dążyć do tworzenia formacji wzorowanych na rzymskim legionie. Dotyczyło to zwłaszcza syryjskiego państwa Seleucydów i Egiptu Ptolemeuszy. Nie miało jednak większego wpływu na sytuację polityczno-wojskową na arenie międzynarodowej II wieku p.n.e. i nie zapobiegło podbojowi tych państw przez Rzym.
Zobacz też bitwa pod Kynoskefalaj (364 p.n.e.) bitwa pod Pydną
Bibliografia
Kategoria:II wojna macedońska Kategoria:Bitwy Antygonidów Kategoria:Bitwy w II wieku p.n.e.