mały|Wykonawcy bengalskiej muzyki baul w Indiach Zbieranie i systematyczne badanie muzyki ludowej rozwijało się w Europie i Amerykach od końca XVIII wieku, początkowo w związku z romantyzmem i ruchami narodowymi, a w XX wieku zostało przekształcone przez zastosowanie nagrań terenowych. Béla Bartók stworzył na Węgrzech rozległe archiwa muzyki ludowej, które stanowiły źródło inspiracji dla jego twórczości, natomiast Alan Lomax prowadził i upowszechniał badania fonograficzne repertuarów amerykańskich i europejskich. Punktem zwrotnym w dokumentowaniu polskiej muzyki ludowej była działalność Oskara Kolberga, który porządkował materiały etnograficzne i muzyczne według regionów. W latach 1930–1939 archiwa nagrań muzyki ludowej tworzono w Poznaniu pod kierunkiem Łucjana Kamieńskiego oraz w Warszawie pod kierunkiem Juliana Pulikowskiego, a po zniszczeniu tych zbiorów podczas II wojny światowej od 1945 gromadzono nową kolekcję, początkowo pod kierunkiem Jadwigi i Mariana Sobieskich.