Lata 1138–1319 – okres rozbicia dzielnicowego Polski 1138: Bolesław III Krzywousty ustanowił, w statucie sukcesyjnym, Kraków stolicą dzielnicy senioralnej i siedzibą księcia zwierzchniego (princepsa). Kraków odzyskał status stolicy Polski. 28 października – śmierć Bolesława III Krzywoustego. Księciem zwierzchnim został Władysław II Wygnaniec. 1142 – Konsekracja drugiej katedry wawelskiej (Hermanowskiej) przez biskupa krakowskiego Roberta. 1146: Ucieczka do Niemiec Władysława II Wygnańca po klęsce w wojnie z „juniorami”. Władzę w Krakowie przejął Bolesław IV Kędzierzawy, książę mazowiecki. 1162: Sprowadzone zostały z Czech do Krakowa siostry zakonu Norbertanek. Jaksa z Kopanicy ufundował dla nich klasztor. Jaksa z Kopanicy, zamożny szlachcic, późniejszy założyciel zakonu bożogrobców, podarował klasztorowi norbertanek łąkę między Zwierzyńcem a Łobzowem – dzisiejsze Błonia. 1173, 5 stycznia – zmarł w Krakowie Bolesław IV Kędzierzawy, pierwszy władca z dynastii Piastów pochowany w Krakowie na Wawelu. Księciem zwierzchnim został Mieszko III Stary, książę Wielkopolski. 1177 – W Małopolsce wybuchł bunt możnowładztwa przeciwko Mieszkowi III Staremu.