Luka anionowa, LA – różnica stężenia i sumy stężeń i (głównych kationów i anionów osocza) lub różnica pomiędzy sumą stężeń nieoznaczonych kationów i nieoznaczonych anionów . Przez symbol rozumiemy sumę stężeń kationów innych niż (, ), a poprzez sumę stężeń anionów innych niż i (białek, fosforanów, siarczanów, kreatyniny, kwasów organicznych). W warunkach homeostazy organizmu sumy stężeń kationów i anionów są sobie równe. Oznaczenie stężeń wszystkich kationów i anionów jest kłopotliwe, dlatego przyjęto oznaczanie 3 najważniejszych – sodu, wodorowęglanów i chlorków.
W warunkach prawidłowych luka anionowa wynosi 8–14 mEq/l. Wzrasta w stanach, kiedy w organizmie rośnie liczba anionów białkowych, anionów kwasów organicznych i nieorganicznych lub na skutek hipomagnezemii. Służy różnicowaniu kwasic metabolicznych. Dzieli się je na kwasice z niepodwyższoną luką anionową i hiperchloremią i przebiegające z podwyższoną luką anionową i hipochloremią.
Skład elektrolitowy osocza Przykładowa zawartość elektrolitów w osoczu: Kationy AnionySodu139 mEq/LWodorowęglanowe22 mEq/LPotasu4 mEq/LChlorkowe104 mEq/LWapnia5 mEq/LFosforanowe1 mEq/LMagnezu2 mEq/LSiarczanowe1 mEq/LKwasów organicznych6 mEq/LBiałek16 mEq/LSuma150 mEq/LSuma150 mEq/L