Improwizowana polska załoga obrony Wilna Całość polskiej załogi była improwizowana: 3 bataliony marszowe Ośrodka Zapasowego 1 Dywizji Piechoty Legionów 3 bataliony pułku KOP „Wilno” batalion spieszony Ośrodka Zapasowego Wileńskiej Brygady Kawalerii batalion wartowniczy, batalion studencki, batalion zbiorczy i inne luźne pododdziały w tym również ochotnicze drużyny przysposobienia wojskowego z Politechniki Wileńskiej, kolejarze z kolejarskiego przysposobienia wojskowego nieliczna artyleria, do której brakowało amunicji improwizowany pociąg pancerny Razem: około 10 batalionów przeliczeniowych około 14 000 ludzi w jednostkach wojskowych i zmilitaryzowanych, w tym około 6500–7000 ludzi pod bronią 14 armat polowych 75 mm wz. 1897 1 haubica 100 mm wz. 14/19 (przynajmniej) 8 armat przeciwpancernych 37 mm 6 armat 40 mm przeciwlotniczych kilkadziesiąt karabinów maszynowych jeden pociąg pancerny
Obrona miasta
Działania strony radzieckiej Pod koniec 17 września wojska Frontu Białoruskiego osiągnęły rubież Głębokie-Mołodeczno-Nowogródek-Baranowicze. Umożliwiło to sowietom podjęcie przygotowań do dalszego natarcia w kierunku na Wilno i Grodno oraz Brześć. 18 września, komandarm II rangi Michaił Kowalow, wydał rozkaz 00207 dla 3.