Taksonomia i klasyfikacja Autorem uznawanej nazwy taksonomicznej jest Karol Linneusz. W swym dziele Systema Naturae wśród cech taksonomicznych zwrócił uwagę m.in. na palce płaza. Nazwa gatunkowa zwierzęcia posiada liczne synonimy, między innymi Rana aragonensis , którą uznano za tożsamą z żabą trawną w 2003 (Veith et al.). Do 2020 roku za podgatunek żaby trawnej uznawano Rana parvipalmata z północno-zachodniej Hiszpanii, klasyfikowaną obecnie jako odrębny gatunek na podstawie badań genetycznych.
Wraz z żabą moczarową i dalmatyńską należy do żab brunatnych. Pod względem ekologii wykazuje duże podobieństwo do pierwszej z wymienionych i prawdopodobnie z nią konkuruje w środowisku naturalnym.
W języku angielskim jako określenie gatunku funkcjonuje także nazwa European red frog.
Budowa ciała thumb|left|Żaba trawna, widok z boku thumb|left|Zbliżenie głowy dorosłej samicy Osiąga 7–9, rzadziej 11 cm długości. Największe rozmiary cechują osobniki z umiarkowanych szerokości geograficznych, przerastające płazy z południa i północy, mimo że to wśród tych ostatnich najwyższa jest średnia wieku, dodatnio korelującego z wielkością. Geny odpowiadają za tę zmienność tylko częściowo.