W roku 1780 został wybrany przez Sejm członkiem Rady Nieustającej i wszedł w skład jej Departamentu Wojskowego. W roku 1775 założył Szkołę Artylerii przy Korpusie Artylerii Koronnej, która wykształciła ok. 400 oficerów. W 1788 sprzedał swój patent generała artylerii koronnej Stanisławowi Szczęsnemu Potockiemu za sumę 20 tysięcy dukatów. thumb|Pałac Brühla w Brodach Rozwijał też działalność dobroczynną. W 1785 założył w Warszawie Dom dla ubogich albo nową fabrykę krajową, gdzie wyrabiano pończochy dla wojska. Przyczynił się też do otwarcia pierwszego w kraju ambulatorium dla bezpiecznego szczepienia ospy wietrznej.
Po śmierci syna i swej drugiej żony (Marianny z Potockich, primo voto Sołłohubowej), odsprzedał swe urzędy i posiadłości polskie. Wkrótce potem poślubił Józefę z hr. Schaffgotsch, w roku 1790 wyjechał do Saksonii, osiedlając się w Brodach. Zmarł nagle w wieku 53 lat, w drodze do Berlina.
Twórczość Był autorem cieszących się swego czasu popularnością komedii: Przyjazd pana (1775), Podrzutek, czyli dziecię znalezione (1781) i Figiel za figiel (1793). Tworzył w języku francuskim, niemieckim i polskim.