Mikołaj Sienicki herbu Bończa (ur. ok. 1520, zm. 14 października 1581 rokuPosłowie ziemscy koronni 1493-1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s. 109.) – polityk ruchu (obozu) egzekucyjnego, podkomorzy chełmski, wielokrotny marszałek sejmu, w którym zasłynął jako znamienity mówca, polityk i działacz sejmowy.
Był jedną z głównych postaci życia sejmowego tego okresu. Związany z polskim protestantyzmem (kalwinizmem i braćmi polskimi). Przyczynił się do zwołania i uchwalenia konfederacji warszawskiej.
Kariera polityczna Mikołaj urodził się ok. 1520-1521 z małżeństwa Stanisława Sienickiego z Barbarą Boryszewską. Studiował na Akademii Krakowskiej w latach 1535–1537. Po skończeniu nauki, zapewne wraz z ojcem, zaczął brać udział w życiu politycznym ziemi chełmskiej. Bywał legatem królewskim na sejmiki chełmskie.