Kościół parafialny W 1984 r. za zgodą ówczesnego biskupa Herberta Bednorza i władz miasta po długich negocjacjach ks. Pawełczyk otrzymał zezwolenie na włączenie do ogólnodiecezjalnego planu na budowę nowej świątyni w Paprocanach. Kościół miał zostać wybudowany pod lasem, który od osiedla oddzielony był polami i była trzecia propozycja lokalizacji kościoła, na którą zgodziły się władze miasta. Parafia otrzymała patrona w św. Maksymilianie Marii Kolbem, z racji jego kanonizacji w tym czasie przez papieża Jana Pawła II. W 1983 r. proboszczem i budowniczym kościoła został ks. Benedykt Borkowy. 5 maja 1983 r. został zakupiony teren pod nowy kościół, od cielmickich gospodarzy: Marty i Karola Bierońskich oraz Marty Kocurek. 9 stycznia 1984 r. na placu budowy stanął krzyż. W pierwszym roku budowy prace budowlane nabrały tempa. Stanęła kaplica, która służyła jako tymczasowy kościół. Wkrótce został wybudowany dom katechetyczny i probostwo o łącznej powierzchni 1100 m². Przy budowie tych obiektów pomagały kilkunastoosobowe grupy młodzieży studenckiej z Hiszpanii, Włoch i Francji. W 1990 roku zakończyły się wszystkie prace wykończeniowe przy budowie ośrodka administracyjno-mieszkaniowego. Od tego czasu księża zamieszkali na nowym probostwie i zaczęła funkcjonować kancelaria parafialna. Z domu katechetycznego korzystało około 1000 dzieci.