pełnił funkcję redaktora naczelnego pierwszego powojennego dziennika w Poznaniu „Głosu Wielkopolskiego”.
Od stycznia 1957 do sierpnia 1976 był posłem na Sejm PRL II, III, IV, V, VI i VII kadencji, w VI kadencji (od 1972 do marca 1976) przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych.
Od 13 lutego 1971 do 28 marca 1972 wiceprezes Rady Ministrów w rządzie Piotra Jaroszewicza. Od 28 marca 1972 do 10 sierpnia 1976 członek Rady Państwa. W marcu 1976 wybrany do Rady Państwa na kolejną kadencję, zmarł po kilku miesiącach.
Zmarł w Koszalinie, pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A30-półkole-2).
Miał syna Tadeusza. Jego wnukiem jest reporter i dziennikarz telewizyjny Piotr Kraśko.
Ordery i odznaczenia Order Budowniczych Polski Ludowej (1976) Order Sztandaru Pracy I klasy (1964) Order Sztandaru Pracy II klasy (1959) Złoty Krzyż Zasługi (1952) Medal 30-lecia Polski Ludowej (1974)Medale 30-lecia dla czołowych działaczy partyjnych i państwowych, „Trybuna Robotnicza”, nr 170, 19 lipca 1974, s. 1. Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1973)Medale „Za Zasługi dla Obronności Kraju” dla działaczy, twórców i aktorów, „Żołnierz Wolności”, nr 273, 17 listopada 1973, s. 1. Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1966)Nadzwyczajna sesja Sejmu, „Trybuna Robotnicza”, nr 172, 22 lipca 1966, s.