Został jednym z liderów Stowarzyszenia „Ordynacka”, w 2006 wybrany na przewodniczącego tej organizacji. Pełnił tę funkcję do kwietnia 2017. Został również członkiem Ogólnopolskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków oraz rady Fundacji Wielkiego Błękitu.

Zawodowo związany z branżą wydawniczą jako członek władz spółek prawa handlowego. W latach 1988–1990 był dyrektorem Akademickiego Biura Kultury i Sztuki Alma-Art. W latach 1990–2000 był współwłaścicielem (wraz z żoną) i prezesem zarządu oficyny wydawniczej Muza, utworzonej przez podmioty kontrolowane przez PZPR. Do 1998 był także członkiem rady nadzorczej spółki producenckiej Euromedia. W 1996 został członkiem, a następnie przewodniczącym rady nadzorczej Polskiego Radia; z funkcji tej w 1998 odwołał go minister skarbu państwa Emil Wąsacz (decyzję tę w 2002 zakwestionował Sąd Okręgowy w Warszawie). W maju 1999 prezydent RP Aleksander Kwaśniewski powołał go w skład Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Od marca 2000 do sierpnia 2004 zajmował stanowisko sekretarza KRRiT. Ustąpił w styczniu 2005 na kilka miesięcy przed upływem sześcioletniej kadencji w związku z wejściem w skład zarządu Stowarzyszenia „Ordynacka”. W latach 2006–2011 był współwłaścicielem wydawnictwa Wilga.