W 1428 miejscowość była własnością zakonną i liczyła wówczas trzy łany opuszczone. W latach 1437–1438 wieś miała 16 łanów chłopskich i dawała po 0,5 grzywny z każdego łanu. Osiem łanów było osiadłych, 8 łanów opustoszałych, 6 zagród płaciło czynsz po 4 skojce, w tym 4 zagrody osiadłe i 4 opuszczone. W miejscowości była karczma, z której karczmarz dawał 0,5 grzywny oraz w naturze dwie kury. Co 14 dni wieś dawała również 8 skojców czynszu leśnego. W latach 1447–1448 czynsz z Przysieka wyniósł 15 grzywien i 20 skojców.
W 1454, po wybuchu wojny trzynastoletniej toczonej pomiędzy państwem zakonu krzyżackiego a Koroną Królestwa Polskiego, miejscowość zajęły wojska koronne. W 1454 oraz w 1457 miasto Toruń poprosiło króla polskiego Kazimierza IV Jagiellończyka o nadanie wsi i folwarku przysieckiego, dawnej własności zakonnej.
W 1457 król Kazimierz IV Jagiellończyk nadał miastu Toruń Przysiek, dziedziczną wieś na prawie chełmińskim. Po drugim pokoju toruńskim z 1466 miejscowość znalazła się w granicach Korony, a w XVI wieku była folwarkiem miejskim zarządzanym przez burmistrza toruńskiego, w powiecie toruńskim województwa chełmińskiego.