Plecionka – motyw zdobniczy utworzony ze splecionych, skręconych pasm, linii, wstęg lub wyrób użytkowy w rzemiośle.
Plecionka w architekturze thumb|240px|Plecionka jako element architektoniczny W architekturze plecionka to ciągły ornament złożony z linii, pasów, taśm, listew (plecionka geometryczna), wici z roślin, liści, kwiatów (plecionka roślinna) lub wstęg z głowami i ciałami zwierząt (plecionka zwierzęca). Elementy plecionki przeplatają się w powtarzalnym rytmie skomplikowanych układów. Motyw plecionki powszechny był w sztuce Bliskiego Wschodu (od III wieku p.n.e.), a w Europie zwłaszcza w okresie wczesnego średniowiecza. Największą popularność zyskała w architekturze romańskiej, gdzie wykorzystywano ją do dekoracji kolumn, fryzów ściennych itp. Plecionka w rzemiośle Wyrób z ponakładanych na siebie w określonym porządku włókien (łyka, wikliny, rafii, słomy). Produkt rzemiosła zwanego plecionkarstwem. Plecionki znane były już od czasów prehistorycznych, zarówno w wyrobach użytkowych (kosze, liny, maty), jak i artystycznych.