W 1902 r. , profesor C. K. Państwowej Szkoły Przemysłowej we Lwowie opracował dla fabryki plany ogólne i kosztorysJedenaste Sprawozdanie C. K. Państwowej Szkoły Przemysłowej we Lwowie za rok szkolny 1902/1903. Lwów, 1903, s. 12..
Polskie Fabryki Maszyn i Wagonów – L. Zieleniewski w Krakowie, Lwowie i Sanoku S.A., Fabryka Sanocka (1913–1928) W 1913 r. spółka akcyjna „Zieleniewski” z Krakowa wykupiła Fabrykę Maszyn księcia Lubomirskiego we Lwowie i doszło do fuzji z Pierwszym Galicyjskim Towarzystwem Akcyjnym Budowy Wagonów i Maszyn w Sanoku. Formalnie doszło do fuzji obu zakładów, podpisanej 30 października 1913, a naczelnym dyrektorem został Edmund Zieleniewski (do 1919), a jego następcą już w latach 20. XX w. Antoni Lewalski, a po nim od 1927 Ludwik Dyduch. Na czele przedsiębiorstwa stał Leon Zieleniewski. Zakład S.A. L. Zieleniewski stał się pierwszym w zaborze austriackim przedsiębiorstwem wielozakładowym typu koncernowego. Koncern przyjął nazwę: Cesarsko-Królewskie Uprzywilejowane Fabryki Maszyn i Wagonów L. Zieleniewski w Krakowie, Lwowie i Sanoku Towarzystwo Akcyjne. W 1913 Kraków zakupił kolejne wagony tramwajowe. W 1914 wydano postanowienie o przeniesieniu Fabryki Wagonów do Trzebini, jednak tę decyzję uniemożliwił wybuch I wojny światowej.