Od 1928 kierował II Katedrą Prawa Cywilnego UJK, a od 1932 Zakładem Prawa Międzynarodowego Prywatnego na WP UJK. W latach 1930–1939 wykładał prawo prywatne międzynarodowe w Akademii Handlu Zagranicznego we Lwowie, a w latach 1931–1939 i 1945–53 wykładał również prawo cywilne w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W latach 1940–1941 i 1944–45 kierował katedrą prawa cywilnego na Państwowym Uniwersytecie Lwowskim (od 8 stycznia 1940 Państwowym Uniwersytecie Lwowskim im. Iwana Franki). W latach 1941–1945 kierował tajnym Wydziałem Prawa UJK.

Aresztowany 3 stycznia 1945 w ramach sowieckiej akcji przeciwko „polskim nacjonalistom i folksdojczom”, więziony był wraz z kilkunastoma innymi polskimi uczonymi w obozie kontrolno-filtracyjnym nr 037 w Krasnodonie, skąd został zwolniony 8 września 1945.

W październiku 1945 został zmuszony wraz z innymi Polakami do opuszczenia Lwowa i przeniósł na Uniwersytet Jagielloński, gdzie wykładał w latach 1945–1971 będąc profesorem zwyczajnym na Wydziale Prawa UJ. W 1985 Wydział Prawa UJ nadał mu godność doktora honoris causa.