Periodyzacja literatury anatolijskiej Staroanatolijska Turecka staroanatolijska Osmańska: okres klasyczny 1453–1600 okres poklasyczny 1600–1859 Literatura wieku XVIII Literatura wieku XIX Literatura okresu reform Literatura współczesna nowożytna
Literatura przed przyjęciem islamu Najstarsze pisane zabytki ludów tureckich pochodzą z VII wieku n.e. Posługiwano się wówczas pismem runicznym rytym lub kutym na płytkach kamiennych, kamieniach, rzadziej na przedmiotach metalowych (misy, czarki, kubki itp.). Zabytki literackie spisane w runach obejmują prozę i poezję, a ich treść stanowią epitafia, mowy i hymny pochwalne, lamenty, ważniejsze wydarzenia z dziejów plemion i bohaterskie czyny jego wodzów. Wiele inskrybowanych płyt, kamieni i przedmiotów znaleziono nad rzekami Ochron i Jenisej, stąd zwane są one zwykle zabytkami orchowskimi lub jenisejskimi. Najbardziej znanymi zabytkami orchowskimi są tablice sporządzone dla władców państwa Turków Orchońskich Köl-tegina (zm. 731 r.) i jego brata Bilge-kagana (zm. 734 r.) oraz Tonjukuka (napis sporządzony w 712-716) Napis na cześć Köl-tegina jest dwujęzyczny, turecko-chiński. Zabytki ujgurskie teksty ujgursko-manichejskie (elementy buddyzmu i machizmu) przykład – modlitwa „Chmastuarif” – wyznanie grzechu, zapisana w j.