Korzystając z relacji leżenia między i przystawania odcinków równoległych można odłożyć odległość danego punktu do osi (punkt przecięcia prostych) po drugiej stronie osi uzyskując obraz danego punktu w symetrii osiowej. Geometrię eliptyczną można wprowadzić w oparciu o relację rozdzielania dwóch par punktów i relację dopełnienia prostych do punktu (jedna z możliwych korelacji). Zamiast dopełnienia można wykorzystać relację maksymalnego oddalenia dwóch punktów albo też relację prostopadłości dwóch prostych. Na modelu sferycznym dopełnieniem prostej sferycznej jest punkt sferyczny wyznaczony przez wektor prostopadły do płaszczyzny określonej przez tę prostą. Obraz dowolnego punktu w symetrii względem osi danej prostej można wyznaczyć jako czwarty punkt harmoniczny dopełnienia sferycznego osi, rzutu tego punktu z dopełnienia osi na tę oś oraz danego punktu (wyznaczenie punktu harmonicznego sprowadza się do wykreślić pewnej konfiguracji prostych, tzw. czworoboku zupełnego). W geometrii hiperbolicznej przystawanie oraz prostopadłość można zdefiniować opierając się jedynie na relacji leżenia między. Wprawdzie niemożliwe jest wprowadzenie pojedynczej symetrii osiowej, ale możliwe jest przedstawienie złożenie dowolnych dwóch symetrii osiowych jako trzech symetrii środkowych (konstrukcja pewnego czworokąta Lamberta).