thumb|240px|Grób Bronisława Wróblewskiego na Cmentarzu na Rossie w Wilnie Bronisław Wróblewski (ur. w Twerze, zm. 26 sierpnia 1941 w Wilnie, w: Studia Iuridica, t. 31 (1996 r.), ostatni dostęp: 20 grudnia 2009 r.) – teoretyk prawa i kryminolog, profesor prawa karnego na Uniwersytecie Stefana Batorego (USB) w Wilnie.
Życiorys Wywodził się ze starej rodziny szlacheckiej herbu Ślepowron z okolicy Puciłki. Był synem Józefa i Julii ze SmolechowskichStanisław Łoza (red): Czy wiesz kto to jest? (Warszawa, 1938 r.), s. 821. Był właścicielem majątku w Wiżulanach.
Maturę uzyskał jako ekstern w Warszawie w roku 1910. Studia filozoficzne i prawnicze odbył w Krakowie (Uniwersytet Jagielloński), Dorpacie (obecnie Tartu) oraz w Moskwie. Edukację uzupełniał również w Paryżu i Rzymie. Dyplom I stopnia uzyskał w 1915. W tym samym roku pracował na Wydziale Prawnym Uniwersytetu Moskiewskiego jako asystent l Leona Petrażyckiego, a następnie w latach 1917/18 wykładał na Wyższych Kursach dla urzędników skarbowych w Moskwie. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, w latach 1918–1921 pracował w Wydziale Prawnym Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Warszawie. Równocześnie prowadził wykłady z prawoznawstwa karnego w Wolnej Wszechnicy Polskiej. W 1921 r. objął Katedrę Prawa i Postępowania Karnego na Uniwersytecie Stefana Batorego (USB) w Wilnie.