Eriador – kraina ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia.
Historia W Pierwszej Erze żyli tam elfowie ze szczepu Nandorów oraz plemiona ludzi, z których część wkroczyła do Beleriandu. W Drugiej Erze i prawdopodobnie wcześniej Eriador był w większości zalesiony, lecz Dúnedainowie z Númenoru ścięli większość drzew na statki.
Po upadku Númenoru Elendil założył tam Arnor, zajmujący większą jego część. W roku 861 Trzeciej Ery Arnor podzielił się na części: Arthedain, Cardolan i Rhudaur, a kilka stuleci później do Eriadoru zaczęli migrować hobbici, zmierzając się coraz dalej na zachód, aż w końcu osiedlili w Shire.
W latach ok. 1300–1975 w Eriadorze trwały wojny Dunedainów z Czarnoksiężnikiem z Angmaru, a ludność jego wciąż malała. Czarnoksiężnik stopniowo przejął kontrolę nad Rhudaurem, czyniąc z niego państwo wasalne Angmaru, a gdy król Arthedainu Argeleb I zaczął wysuwać roszczenia do panowania nad całym dawnym obszarem Arnoru, połączone siły Rhudauru i Angmaru zaatakowały go w 1356 roku. Jego syn, z pomocą Lindonu i Cardolanu, powstrzymał ich natarcie na linii Wichrowych Wzgórz. Przez najbliższe kilkadziesiąt lat Dúnedainowie strzegli całej granicy przed następnymi atakami.