Potęga Angmaru ponownie wzrosła, kiedy w Arthedainie rządził Araphant, który starał się stawiać opór przed coraz silniejszymi atakami.
Ostatecznie w 1974 roku, za panowania Arvedui, syna Araphanta, Czarnoksiężnik zgromadził ogromne siły i przypuścił atak na Arthedain, zdobywając jego stolicę Fornost i całkowicie niszcząc ostatnie królestwo Dúnedainów. Pokonany Arvedui uciekł na północ, gdzie później poniósł śmierć w wodach Zatoki Forochel.
Od upadku Arthedainu, ludność Eriadoru stanowili głównie hobbici z Shire i Bree, ludzie z Bree, resztki Dúnedainów i prymitywne plemiona z Minhiriathu. W roku 2747 Trzeciej Ery do Eriadoru zapuściły się oddziały orków z Gór Mglistych, którzy wdarli się aż do Shire.
W 2912 roku Trzeciej Ery wielka powódź spustoszyła Minhiriath i Enedwaith.
Geografia Granice Eriadoru to: od wschodu Góry Mgliste, od zachodu Góry Błękitne, od północy Forochel i morze, a od południa – Gwathló oraz Enedwaith.
W Eriadorze znajdowało się również Rivendell.
Ważniejsze rzeki to Lhûn i Baranduina.
Minhiriath Minhiriath (sin. Międzyrzecze) był częścią Eriadoru, znajdującą się pomiędzy Gwathló a Baranduiną. Leżał w obrębie Arnoru, później Cardolanu.