Angmar walczył z Dúnedainami przez ponad sześćset lat - koniec wojen nadszedł dopiero w 1975 roku, gdy Wojska Eärnura (wspomagane przez oddziały elfów z Lindonu i Rivendell pod wodzą Glorfindela) zmiażdżyły armię Angmaru w bitwie pod Fornostem i państwo to przestało istnieć, lecz Czarnoksiężnika nie udało się zabić – uciekł do Mordoru i nigdy już nie powrócił do swego królestwa. Większość jego poddanych zginęła, jedynie garstce udało się przedostać na wschodnią stronę Gór Mglistych, na ziemie u podnóża Ered Mithrin i okolice źródeł Anduiny. Szybko jednak zostali stamtąd wyparci (w 1977 roku) przez plemię Éothéodów. Ziemie Angmaru pozostały opuszczone przez resztę Trzeciej Ery.
Nazwa Angmar pochodzi z sindarinu i znaczy w tej mowie Żelazny domTłumaczenie nazwy podane za: , Żelazna siedzibaTłumaczenie podano za: .
Arnor
Arnor był pierwszym królestwem Dunedainów, założonym jeszcze przed Gondorem. Zajmował większą część Eriadoru, nie obejmując jednak np. Hollinu. Z czasem państwo to rozpadło się na Arthedain, Cardolan i Rhudaur. Te z kolei stopniowo uległy potędze Angmaru.
Arthedain Arthedain (sin. Królestwo Edainów, Kraj Edainów) był jednym z trzech państw powstałych po rozpadzie Arnoru i tym, które przetrwało z nich najdłużej.