Jest toksyczny dla ludzi i zwierząt. Objawy zatrucia: silne zabarwienie skóry twarzy na kolor sinoczerwony, bóle i zawroty głowy, uczucie zimna i gorąca oraz ogólne osłabienie. Objawy ustępują po 1–2 dniach. Zatrucia nie są zazwyczaj śmiertelne. Cyjanamid wapnia działa również drażniąco na skórę.
Był stosowany przez lotnictwo amerykańskie podczas wojny wietnamskiej.
Uwagi W literaturze brak jest wskazań, co do poprawnej nazwy tego związku, a w angielskiej nomenklaturze systematycznej podana jest wyłącznie nazwa „” dla anionu (por. ). Część źródeł podaje nazwę anionu jako „cyjanamidek” (por. , , ), co jest zgodne z użyciem końcówki „-ek” w polskim nazewnictwie chemicznym dla heteropoliatomowych anionów (np. cyjanek dla ) oraz „-amidek” dla związków zawierających grupę . Inne źródła stosują nazwę „cyjanamid” (por. , ). W nielicznych źródłach pojawia się nazwa „cyjanimidek” (por. , który określa tę nazwę jako „właściwą”, i ) zawierająca końcówkę „-imidek” stosowaną dla grup . Nazwy zawierające „karbodiimid” lub „karbodiimidek” (por. karbodiimidy zawierające grupy ) nie występują, jednak w naukach medycznych międzynarodową nazwą niezastrzeżoną jest „karbimid wapnia” (ang. , por. , ).
Przypisy
Kategoria:Fitotoksyczne bojowe środki trujące Kategoria:Organiczne sole wapnia Kategoria:Organiczne związki azotu