Skórka na kapeluszu pod naciskiem przebarwia się na kolor żółty. Blaszki Dość cienkie, z początku w kolorze róż, różowobiaławym i jej odcieniach, z czasem przebarwiającym się do koloru czekoladowobrunatnego. Trzon Do wysokości 10–12 cm, cały biały, wysmukły, przechodzący w dolnej części w bulwę, pod naciskiem zmienia kolor na chromowożółty. Trzon niekiedy pusty w środku (patrz zdjęcie). Pierścień zwisający, od spodu z charakterystycznym, dookoła biegnącym kantem. Miąższ Biały, po przekrojeniu przybiera intensywnego koloru żółtego, potarty w nasadzie barwi się chromowożółto. W zapachu przypomina karbol lub atrament, podczas gotowania zapach ten przybiera na sile. W smaku bardzo nieprzyjemny. Wysyp zarodników Ciemny. Zarodniki eliptyczne, o średnicy 5,5–6,5 × 3,5–4,5 µm. Okres wysypu przypada na miesiące od lipca do października. Gatunki podobne Grzyb ten najłatwiej pomylić z pieczarką białawą (Agaricus arvensis). Cechą, która je odróżnia to zapach miąższu. Podobna jest też pieczarka bulwiasta (Agaricus sylvicola) oraz pieczarka leśna (Agaricus sylvaticus). Zapach, jak i smak odróżniają tę pieczarkę od innych jadalnych gatunków pieczarek.
Występowanie i siedlisko Opisano stanowiska tego gatunku w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, Europie i Australii. W Polsce jest dość częsty.