thumb|Grupa warowna Eben-Emael: Blok wejściowy thumb|Mapa okolic fortu Eben-Emael thumb|Plan fortu Eben-Emael Grupa warowna Eben-Emael () – fort (grupa warowna) wzniesiony we wschodniej Belgii w pobliżu Liège, położony strategicznie w pobliżu granicy niemieckiej i holenderskiej, wybudowany w latach 1931–1935.
Obiekty Fort Eben-Emael stanowił chlubę belgijskiej armii w przededniu II wojny światowej. Umocnienie wzniesiono dla zabezpieczenia granicy belgijskiej w newralgicznym miejscu: u połączenia Mozy z Kanałem Alberta. Grupę warowną wzniesiono na płaskowyżu górującym nad Mozą. Obiekty zostały zaplanowane wewnątrz narysu zbliżonego do czworoboku, przy czym jeden dłuższy bok zabezpieczała rzeka, drugi – sztuczny rów wypełniony wodą, a krótsze, południowe boki – mur przeciwpancerny.
Grupa warowna posiadała łącznie 17 bloków (schronów), połączonych systemem potern o łącznej długości 4 kilometrów. Uzbrojenie stanowiły: dwa działa dalekosiężne 120 mm w wieży pancernej (główna broń zaczepna grupy), 16 dział 75 mm, w tym cztery w dwóch podwójnych wieżach oraz duża liczba karabinów maszynowych i moździerzy. Zaplecze fortu stanowił podziemny kompleks koszarowy i magazynowy, zaopatrywany przez jeden blok wejściowy, położony w zachodniej części grupy.