Uzbrojenie strzeleckie Harriera GR.5 stanowiło nowe działko rewolwerowe ADEN 25 kalibru 25 milimetrów, o szybkostrzelności 1850 strzałów na minutę. W pobliżu goleni podwozia, w połowie skrzydeł samolotu zainstalowano dwa dodatkowe węzły dla pocisków Sidewinder służące do samoobrony podczas działań na niskich pułapach. Wyposażenie elektroniczne i środki przeciwdziałania wrogim pociskom rakietowym były inne niż w AV-8B i pochodziły głównie od brytyjskich producentów. Pierwszy Harrier GR.5 został oblatany 30 kwietnia 1985 roku i wprowadzony do służby w 1989 zastępując starszą wersję GR.3. Zbudowano 41 egzemplarzy samolotów w wersji GR.5 i 21 w wersji GR.5A różniącej się od poprzednika w niewielkim stopniu, ale łatwiejszej do modernizacji do wersji GR.7.

Hiszpańskie AV-8B thumb|Samoloty Harrier II na hiszpańskim lotniskowcu Juan Carlos I. Hiszpańska marynarka wojenna posiadała Harriery pierwszej generacji oznaczone jako AV-8S Matador, a w celu unowocześnienia zakupiła 12 nowych EAV-8B przeznaczonych do bazowania na lotniskowcu Principe de Asturias (R11). Zakupione w Stanach Zjednoczonych maszyny zostały zmontowane w hiszpańskich zakładach CASA.